A Travellerspoint blog

Hot, hotter, hottest

Bakken en braden in de Okanagan Valley

sunny 24 °C
View Canada on Liesbeth1986's travel map.

Je weet dat het zomer is als de warmte die vanuit het asfalt opstijgt je bij het vallen van de avond omhult als een warme, koesterende deken. Ik bevind me momenteel in Kelowna, de officieuze hoofdstad van de Okanagan Valley, de wijnstreek van Canada. Gisteren tekende de thermometer 28 graden op, vandaag haalden we slechts 24 graden. 'S avonds wordt er geflaneerd op de wandelpaden en terrasjes rond het Okanagan Lake, dat in het afnemende daglicht wordt omgeven door een pastelkleurige hemel. En dit is nog maar het begin. Om het met de woorden van een local te zeggen: "In June, it starts to get really warm. In July and August, it gets hot hot." Temperaturen boven de 40 graden dus.

Op het eerste zicht is Kelowna niet erg aantrekkelijk, maar bij nader inzien heeft de stad toch wel haar charme. Grote winkelcentra flankeren Kelowna's Highway 97, maar de rustige binnenstad biedt ruimte aan vele aan de waterkant gelegen parken, een lange houten pier, talloze zandstranden - vanzelfsprekend allemaal voorzien van schone wc's mét wc-papier -, vele zeil- en plezierboten en talloze leuke winkeltjes. Het gebied rondom downtown is tevens bezaaid met kunstwerken van allerlei aard, gaande van Ogopogo - Kelowna's Nessie - tot de bekende witte zeilen.

Kelowna is echter niet de eerste stad die ik bezoek in de Okanagan Valley. Enkele dagen geleden was ik in Penticton, ofwel "Place to stay forever". Voor eeuwig zou ik er nu niet kunnen blijven, maar dat de stad gesmaakt wordt is duidelijk. Voor de grote horden bejaarden die de stad rondsnorren in hun geautomatiseerde rolstoelen is het duidelijk: Penticton is de ideale stad om de rest van je dagen te slijten. De stad is tegenwoordig vooral gekend om zijn wijn, maar was vroeger één grote boomgaard, met de perzik als belangrijkste exportproduct. Om ervoor te zorgen dat je dit zeker niet vergeet, staat er aan het strand een reuze-uitgave dat 's zomers tevens fungeert als ijskraam. Hmm, waarom komt de gedachte aan Roald Dahl nu bij me op... Google het maar eens: die perzik is echt een gedrocht. Toch is het één van de hoogtepunten van Penticton, een slaperig stadje waar voor de rest echt niet veel te beleven valt.
Bij een bezoek aan de Okanagan is er één ding echt verplicht: een wijnproeverij. Samen met de 2 andere levende zielen die in het HI te bespeuren waren, de Duitse Andrea en Australische Lynda, boekte ik een halve dag wijnproeven in Naramata. Een stadje met een oppervlakte van ongeveer 26 vierkante kilometer en evenveel wijnbedrijfjes. Onze gids Dido van GrapeEscapes voerde ons langs - ben de tel kwijtgeraakt onderweg - 6? wijnkelders waar we telkens ongeveer 5 wijnen mochten proeven. De koelbox in zijn busje voorzag ons van aardbeitjes, chocolade, crackers, kaas en nog veel meer lekkers - to cleanse the palette of course :-). Conclusie 20 wijnen en lichtjes beneveld later: geen enkele wijn kan tippen aan onze Europese wijnen. Het vak is hier echter nog maar 35 jaar jong: het is dus nog steeds een kwestie van experimenteren. 'S ochtends bezochten we met z'n allen ook nog de Farmers Market, een gezellig marktje vol met lokale producten, van rockbandjes tot homemade pecan tarts, hmm...

Mijn trip doorheen het zuiden van B.C. begon ik nog eens 65 km ten zuiden van Penticton, in Osoyoos (uit te spreken als o-soi-os), Canada's enige woestijn, compleet met ratelslangen (helaas niet gezien) en coyotes. Tijdens de 8-uur lange busreis van Vancouver hiernaartoe zag ik ter hoogte van Manning Provincial Park een erg grote coyote, die vanop het midden van de weg onze bus nastaarde. Tijdens mijn bezoek aan het Nk'Mip Interpretative Centre, dat de geschiedenis schetst van de Okanagan First Nations (dit zijn de "echte" indianen, die met tipi's rondreizen en paardrijden) dat de coyote een "Spirit Guide" is, een shapeshifter om mensen de weg te wijzen... Het Osoyoose woestijnlandschap, een zeer bedreigd ecosysteem, biedt verder ruimte aan dassen, vleermuizen, uilen, hummingbirds (check!) en wordt beheerst door kale bergkammen waarop bighorn sheep grazen,vol groeven en spleten, en oppervlakkige begroeiing met saliestruiken (heerlijk die geur!), bitterroot en allerlei soorten bessen. De heuvels rondom het centrum worden ook bewoond door een kudde wilde paarden. Wat betreft ratelslangen heb ik trouwens echt pech, want een dag eerder was een gids met zijn groep schoolkinderen 5! slangen tegengekomen. Gelukkig heb ik er wel eentje gezien die de rangers die ochtend hadden opgevist vanop het wandelpad. Deze slangen gaan dan even in een terrarium, worden gewogen en gemeten en daarna teruggezet. Mijn hoofd is gevuld met beelden van indianenstammen uit een ver verleden...

Posted by Liesbeth1986 22:12 Archived in Canada Tagged kelowna penticton okanagan osoyoos

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint